*
Obowiązujący w Polsce system jest kosztowny i skomplikowany już z samego założenia,ponieważ jest państwowy i obowiązkowy. Widać to po ogromnych obiektach ZUS w całej Polsce, liczbie zatrudnionych pracowników i niezwykle kosztownej obsłudze informatycznej firmy Krauzego (Prokom Software). Powszechnie wiadomo, że biurokracja kosztuje. W tym systemie urzędnicy ZUS pilnują terminowego i poprawnego składania sprawozdań, a nie naszych pieniędzy. Temu też celowi służy kosztowny system elektronicznego podpisywania dokumentów, który nam władza szykuje. Nie wiemy ile zgromadziliśmy składek, co jest celowym zabiegiem władzy, ponieważ mogłoby wzniecić bunt społeczny w postaci zaniechania wpłacania podatko – składek. System funkcjonujący w Polsce daje możliwość interpretacji, zwolnień i umorzeń zaległości (np. kopalnie), co powoduje, że jest to system całkowicie niesprawiedliwy. Ktoś za te decyzje musi zapłacić i płacimy my wszyscy. Już sam fakt płacenia przez pracodawcę części składek pracownika można uznać za absurdalny.

W końcu, co pracodawcę obchodzi emerytura jego pracownika, przecież pracodawca nie będzie jej pobierał. Niezwykle urodziwym rozwiązaniem jest płacenie pracodawcy za nieobecność pracownika w pracy przez pierwsze 35 dni, mimo opłacania ubezpieczenia chorobowego. To prawda, że firma zmniejsza sobie podstawę naliczania składki ZUS, zaś pracownik otrzymuje 80% wynagrodzenia, ale w sumie pracodawca i tak na tym traci, bo pracownik nie wykonuje w tym czasie pracy. Istnienie „świętego” KRUS daje możliwość obejścia wysokich składek ZUS. Od razu namnożyło się nam się pseudorolników. W Stanach Zjednoczonych na emeryturę można pójść już po 10 latach płacenia składek. Emerytura ta jest oczywiście niska i ten, kto na taki krok się decyduje,ma tego świadomość. W Polsce wcześniejszą emeryturę przyznaje się na zasadzie kolejnego wyjątku, a nie reguły. To nic, że są to nasze własne pieniądze… Chyba się zapędziłem. To nie są nasze własne pieniądze. Dysponentem tych pieniędzy jest władza (nie mylić z państwem).

Decyzja wypłacania emerytur i rent z bieżących wpływów jest wielce niebezpieczna. Spadek wpływów do kasy ZUS powoduje zadłużanie się ZUS u obywateli. Wyjazd ponad 1 miliona Polaków za granicę właśnie taki drastyczny spadek wpływów spowodował. Przez cały czas funkcjonowania tego systemu jesteśmy świadkami rozpaczliwych prób pozyskania pieniędzy (np. „oskładkowanie” umów – zleceń), ograniczania wypłat i redukcję tzw. okresów składkowych, np. jeśli ktoś nie ukończył studiów – okres ten będzie uznany jako nieskładkowy, bo dyplom decyduje o jego „składkowości”! Zabiegi socjalistów zmierzające do utrzymania tego sytemu są wręcz karkołomne. ZUS potrafi wtrącić się niemal do wszystkiego byle „oskładkować” lub nie wypłacić należnych świadczeń. Nie pomogło tutaj lekkie złagodzenie obciążeń z tytułu składki rentowej.

ZUS zamiast być instytucją dbającą w imieniu państwa o bezpieczeństwo Polaków po zakończeniu ich aktywności zawodowej, stał się instrumentem coraz bardziej upodabniającym się do poborcy podatkowego.

Nie bez przyczyny system ten jest postrzegany jako ważny czynnik ograniczający rozwój przedsiębiorczości, tworzący szarą strefę i bezrobocie. ZUS staje się jedną z najbardziej znienawidzonych przez przedsiębiorców instytucji w Polsce. Ale to nie ZUS jest winien, lecz system, który jest chory. ZUS jest tylko obrazem choroby. Odpowiedź na pytanie dlaczego tak jest – jest prosta. Państwo bierze się za coś, za co brać się nie powinno.

**

Ubezpieczenia, zwłaszcza te obowiązkowe, są przyczyną demoralizacji młodszych członków rodzin. Ubezpieczenia emerytalne, jakie one by nie były, zdejmują z młodych obowiązek opieki nad starszymi, którzy zakończyli aktywne życie zawodowe. Starzy oddali dzieciom i wnukom swoje najlepsze lata i w nagrodę lądują w domach starców i przytułkach. Starzy ludzie kończą swój żywot poza domem rodzinnym.

Moim skromnym zdaniem, wszystkim dotychczas rządzącym, odpowiedzialnym za ten stan rzeczy, powinno zakazać się pełnienia jakichkolwiek stanowisk w państwie. Przecież nie zadbali o bezpieczny byt obywateli. No tak, ale jest to tylko jeden z pustych frazesów demokratycznej Konstytucji.

Czy może być inaczej? Oczywiście, TAK! Tylko wprowadzenie dobrowolnego systemu ubezpieczeń zagwarantuje ludziom godziwą emeryturę. W systemie takim cała rzecz sprowadza się do spisania odpowiedniego kontraktu między firmą ubezpieczeniową a chcącym się ubezpieczyć. Zmiany systemu ubezpieczeń nie można przeprowadzić w oderwaniu od innych zmian systemowych w państwie. Dotyczy to zwłaszcza zmniejszenia podatków i ograniczenia kosztów funkcjonowania państwa. Ludzie muszą mieć pieniądze na opłacanie składek, a tego bez obniżenia wszystkich podatków (VAT, akcyzy, dochodowego) nie da się osiągnąć. Pisząc niniejsze słowa pragnę wyraźnie wskazać, że człowiek sam powinien zadbać o swoją przyszłość. Zmuszanie nas do obowiązkowego ubezpieczenia jest typowym przejawem dyktatu demokracji „dla naszego dobra, za nasze pieniądze”. Postanowiłem obliczyć, co by było, gdyby wpłacać stałą kwotę na 5% lokatę do banku? Przy bardzo ostrożnych obliczeniach nasze emerytury mogłyby wyglądać w podany poniżej sposób. Jeżeli będziemy zbierać pieniądze w banku przez 30 lat, to przy oprocentowaniu rocznym 5% i zastosowaniu procentu składanego (odsetki od odsetek) będziecie mogli korzystać przez 20 lat z emerytury w następujących kwotach:

a) miesięczna wpłata 200 zł

– emerytura – 699,48 zł. / miesiąc

b) miesięczna wpłata 300 zł

– emerytura – 1028,32 zł. / miesiąc

c) miesięczna wpłata 400 zł

– emerytura – 1308,78 zł. / miesiąc

d) miesięczna wpłata 500 zł

– emerytura – 1635,97 zł. / miesiąc

Jeżeli będziemy zbierać pieniądze w banku przez 40 lat, (dla mężczyzn będzie to wiek ok. 65 lat), będziecie mogli korzystać przez 20 lat z emerytury w następujących kwotach:

a) miesięczna wpłata 200 zł

– emerytura – 1271,46 zł. / miesiąc

b) miesięczna wpłata 300 zł

– emerytura – 1873,13 zł. / miesiąc

c) miesięczna wpłata 400 zł

– emerytura – 2462,03 zł. / miesiąc

d) miesięczna wpłata 500 zł

– emerytura – 2994,99 zł. / miesiąc

Obliczenia nie obejmują odsetek naliczanych po zaprzestaniu dokonywania wpłat, co stanowi swoistą rezerwę na wypadek zdarzeń o charakterze nagłym, takim jak choćby choroba. Pamiętajmy jeszcze, że mężczyźni żyjący średnio 69 lat, korzystać będą tylko przez cztery lata z emerytury. Kobiety żyjące średnio 78 lat korzystać będą przez 18 lat. Dopiero tutaj widać prawdziwy obraz państwowego złodziejstwa.

 informatyk, publicysta,

społecznik

Tekst ukazał się w numerze  3/2008 miesięcznika Debata