Po wielu latach zabiegów mieszkańcy wsi z powiatu sejneńskiego uzyskają możliwość budowy bliżej jezior i rzek. Projektem odpowiedniej uchwały zajmą się w poniedziałek, 25 maja, radni Sejmiku Województwa podlaskiego
Gwoli wyjaśnienia: nie chodzi tu o stworzenie możliwości zabudowania brzegów jezior, uniemożliwiających dojście do nich. W projekcie uchwały dodano nowy punkt, na mocy którego możliwe będą odstępstwa od zakazu budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych.
Tyle tylko, że wnioskowany przez mieszkańców podczas konsultacji zakres zmniejszenia szerokości pasa ochronnego rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, w zależności od nieruchomości, obejmuje od 5 do 80 metrów. Jezior, jeziorek, cieków wodnych na Sejneńszczyźnie wiele, czasami są tuż za stodołą, ale rozbudować jej nie można, bo przepis na to nie zezwalał.
Drugi, chyba najważniejszy problem, to dawno wyschnięte, zarośnięte cieki wodne, ale - jak mówili zaangażowani w zmianę przepisów radny wojewódzki z Sejn Waldemar Kwaterski oraz wójt gminy Puńsk Witold Liszkowski - woda nie płynie, strumyka nie ma, ale 100 metrów obowiązuje.
- Wprowadzenie odstępstw wynika z rozpatrzenia wniosków złożonych przez gminy: Giby, Krasnopol, Puńsk i Sejny - informuje Zarząd Województwa Podlaskiego.
W gminie Puńsk nowe przepisy dotyczyć będą wsi Szlinokiemie,Ogórki, Oszkinie, Sejwy, Rejsztokiemie, Boksze.
Wprowadzenie tych zmian w obowiązujących przepisach zainicjowane zostało w związku z licznymi głosami mieszkańców wsi położonych w granicach obszaru, aby umożliwić racjonalne i sprawiedliwe gospodarowanie posiadanymi gruntami. W ramach badania zasadności złożonych wniosków dokonano analizy zasobów informacji przestrzennej wraz z dokumentacją planistyczną gmin, danych o sposobie użytkowania gruntów, zasobach przyrodniczych, w tym obecności cennych siedlisk i obiektów istotnych dla zachowania walorów krajobrazowych oraz przeprowadzono szereg oględzin terenowych.
Celem tej analizy było zwiększenie możliwości prowadzenia racjonalnej gospodarki rolnej oraz wykorzystania walorów krajobrazowych obszaru dla potrzeb turystki i wypoczynku przy jednoczesnym zapewnieniu właściwego poziomu ochrony. Istotą działań było zniwelowanie ryzyka, że zmniejszenie szerokości strefy ochrony rzek i jezior spowoduje negatywny wpływ przyszłych inwestycji na środowisko przyrodnicze, wody powierzchniowe oraz krajobraz jezior, kemów, ozów i wzgórz morenowych, stanowiących główny przedmiot ochrony obszaru.
W uzasadnieniu projektu uchwały czytamy m.in.: Każdą z nieruchomości przeanalizowano indywidualnie biorąc pod uwagę w szczególności: − położenie nieruchomości w stosunku do linii brzegowej, − ukształtowanie rzeźby terenu, − rodzaj występujących siedlisk przyrodniczych i zadrzewień, − występowanie innych form ochrony przyrody, w tym zapisy planów zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000, − sposób użytkowania gruntów, również na działkach sąsiednich, w tym obecność okolicznej zabudowy, − racjonalność planowanej zabudowy w stosunku do wielkości lub położenia nieruchomości, w tym w stosunku do elementów infrastruktury (np. dróg, czy linii energetycznych), − racjonalną możliwość posadowienia planowanych zabudowań w obrębie wnioskowanych nieruchomości, ale poza 100-metrową strefą ochronną rzek i jezior.
Również indywidualnie określano szerokość i zasięg nowej strefy ochrony brzegów dla każdego z wydzieleń, dla którego uznano zasadność wprowadzenia odstępstwa od zakazu. Ponadto, adekwatnie do posiadanych danych, analizowano, czy planowane inwestycje na wnioskowanych nieruchomościach mogą zostać zrealizowane na podstawie dotychczas funkcjonujących odstępstw od przedmiotowego zakazu. W takich przypadkach wnioski gmin uznawano za niezasadne.
Podobnie było w sytuacji, gdy wnioskowane nieruchomości leżały poza 100-metrową strefą ochrony brzegów lub w ogóle poza granicami Obszaru. Co do zasady, ze względu na potrzebę ochrony walorów krajobrazowych, nie uwzględniano wniosków o dopuszczenie nowej zabudowy w przestrzeni, w której dotychczas zabudowa nie występowała. Jedną z głównych przesłanek do uznania zasadności wniosków było położenie wnioskowanej nieruchomości w obrębie zwartej zabudowy wsi, gdzie nowa zabudowa uzupełniałaby już istniejącą. Uwzględniono również część wniosków dotyczących nieruchomości leżących poza terenami zwartej zabudowy wsi w sytuacji, gdy w sąsiedztwie występują już zabudowania mieszkaniowe, gospodarcze lub letniskowe, ale nie są spełnione przesłanki do zastosowania któregokolwiek z dotąd obowiązujących odstępstw zawartych w zmienianej uchwale.
Biorąc pod uwagę przedmiot ochrony obszaru i jego potencjalne zagrożenia oraz w oparciu o konstytucyjną zasadę proporcjonalności uznano, iż wprowadzone w projekcie uchwały zmiany nie naruszą właściwej ochrony wyróżniających się krajobrazów o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowych ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Umożliwią natomiast zapewnienie potrzeb mieszkańców i rozwój gospodarki na tym terenie zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, w szczególności możliwość rozbudowy tradycyjnej zabudowy tych terenów, tj. siedlisk rolniczych.
WYG
Źródło: Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego
Na fot: Jezioro Sejwy. Fot: Ośrodek Rekreacji Šilaine
